|
|
 |
 |
 |
|
|
Walc wiedeński
Taniec towarzyski, szybsza odmiana walca. Tempo
walca wiedeńskiego wynosi ok. 60 taktów na
minutę, co przy nieparzystym metrum (zazwyczaj
3/4) daje do 180 uderzeń na minutę.
Charakterystyczne dla tego tańca są szybkie
wirowe obroty. Po raz pierwszy został wykonany w
1815, podczas kongresu wiedeńskiego. Walc
wiedeński należy do światowego programu
tanecznego i jako taki jest tańczony na
turniejach tańca towarzyskiego.
Historia
Walc ten nazywany jest "wiedeńskim" ponieważ
jego istnienie jako tańca salonowego rozpoczyna
się w roku 1815, w czasie kongresu wiedeńskiego.
Kiedy we Wiedniu po raz pierwszy zatańczono
walca w obecności dworu, reakcje były różne –
damy ostentacyjnie opuściły salę balową,
uważając publiczne obejmowanie się w tańcu za
niemoralne. Inni sugerowali, iż ciągłe wirowanie
w walcu może wywoływać różnego rodzaju choroby,
a nawet prowadzić do śmierci. Pomimo tych
zastrzeżeń, do połowy XIX wieku walc wiedeński
stał się nieodłączną częścią balów na dworach
prawie całej Europy, z wyjątkiem Anglii oraz
Szwajcarii, gdzie długo wzbraniano się przed
nim. Szczególne zasługi dla rozwoju walca miała
muzyka tworzona przez tak znamienitych
kompozytorów jak choćby Johann Strauss (Walc
Cesarski, Nad Pięknym Modrym Dunajem, Shatz)
oraz w późniejszym okresie Piotr Czajkowski
(Walc Kwiatów, Wielki Walc).jest on w tempie
umiarkowanym szybkim.
Charakterystyka tańca
Walc wiedeński jest najstarszym turniejowym
tańcem standardowym. Mimo iż istnieją tańce
standardowe o bardziej dostojnych ruchach, jak
np. fokstrot, to taniec ten na pewno można
zaliczyć do najbardziej eleganckich tańców
turniejowych. Tańczy się go do muzyki,
najczęściej instrumentalnej, w metrum na trzy
czwarte. W muzyce silnie akcentowane jest
uderzenie "na raz". Ruchy w walcu wiedeńskim
powinny być płynne. Najtrudniejsze jest
uzyskanie efektu płynności. Na taniec ten składa
się pięć podstawowych figur:
krok zmienny,
obrót w prawo,
obrót w lewo,
natural fleckerl,
reverse fleckerl,
W turniejach, gdzie nie ma ograniczeń, co do
figur również:
left whisk,
contra check oraz
pivot turn.
Unoszenie i opadanie
Walc wiedeński jest tańczony płasko. Podręczniki
określają to jako "no foot rise". Kroki stawiane
są na pięcie przy lub przedstopiu, nigdy na
palcach. Określa się to czasem jako brak
unoszenia i opadania. Nie jest to całkiem ścisłe
ponieważ ruch pionowy tancerza i partnerki
następuje przez pochylenie ciała, w zależności
od techniki mniejsze lub większe ugięcie kolan i
wreszcie samą długość kroku.
Ze względu na powstanie jego następcy, walca
angielskiego, walc wiedeński jest czasem
pomijany na turniejach w Anglii oraz Stanach
Zjednoczonych. Taniec ten ze względu na prostotę
podstawowych kroków nadaje się do nauki dla
początkujących tancerzy.
|
|
| |
 |
 |
|
|
